ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ "ΣΦΑΓΕΙΟΥ" ΤΗΣ ΣΚΥΘΟΠΟΛΗΣ

Λυπούμαστε πολύ για την κατάντια όπου έχουν οδηγηθεί οι νεοπαγανιστές της Ελλάδας.
Η αυθάδεια, η αυθαιρεσία, η παραποίηση ιστορικών πηγών, η παραπληροφόρηση, το θράσος και τα ασίστολα ψεύδη τους ενάντια των Χριστιανών είναι ατέρμονες καταστάσεις, που μόνο τον χλευασμό, το όνειδος της ελληνικής ιστορίας, την απαξίωση, και τον αποτροπιασμό είναι δυνατόν να συσορεύσει επάνω τους.
Ψάχνουν διαρκώς και έχουν εξαπολήσει ένα προτωφανές κυνήγι μαγισών, και χρησιμοποιώντας περισσή και νοσηρή φαντασία, πλάθουν διαρκώς σενάρια αντιχριστιανικά, χωρίς να υπολογίχζουν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν την ίδια την αλήθεια η οποία αφ΄ενός είναι αδύνατο να κρυφθεί ,και αφέτέρου αδύνατο να πολεμηθεί.
Τελικά είμαστε πεπισμένοι ότι όσα γράφουν και λένε έχουν αποδέκτες αυτούς και μόνο αυτούς μέ μόνο αποτέλεσμα την έξαψη της φαντασίας τους, του φανατισμού και του μίσους τους για κάθε τι χριστιανικό (γιά εσωτερική κατανάλωση), και ότι ουδείς εχέφρων είναι ποτέ δυνατόν να πιστέψει και να παρασυρθεί στό βάραθρο όπου οδηγούνται. Είναι δε αρκετό το να συναναστραφεί κάποιος μαζί τους γιά λίγο καιρό ώστε να εννοήσει το πόσο ματαιόδοξοι, πόσο κενοί, πόσο ρυχοί, πόσο αφελείς, ονειροπόλοι, πόσο αφιλόσοφοι, αθεολόγητοι και κυρίως πόσο μίσος έχουν στην καρδιά τους και πόση δειλία.
Τα όσα μάθαμε εμείς οι σχετικά παλαιότεροι γιά τους αρχαίους μας προγόνους, δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς. Μιλάνε μόνο για τους αρχαίους με τρόπο θαυμασμού, αλλά τίποτα κοινο μαζί τους..πράγματι είναι να τους λυπάσαι...

Εκεί λοιπόν στα καταγώγεια τών αρρωστημένων μυαλών τους επεξεργάστηκαν κατα το δοκούν, αφού πρώτα ξεχώρισαν ότι τους βόλευε γία το πλάσιμο της φανταστικής τους ιστορίας-κατηγορίας, ένα μέρος της ιστορίας του Ρωμαίου ιστορικού Αιμμιανού Μαρκελλίνου που αφορά την περίοδο της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνστάντιου του Β', και συγκεκριμένα την περίοδο κατά την οποία ,σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, εξοντώθηκαν εκατομύρια εθνικών Ελλήνων στην Σκυθόπολη της Παλαιστίνης, διότι ενέμεναν στην πατρώα τους θρησκεία, τα είδωλα. 'Εχουμε λοιπόν μάρτυρες εθνικούς. Μία σφαγή ανευ προηγουμένου, γενοκτονία της ελληνικής φυλής απο τον Χριστιανό αυτοκράτωρα, που μέχρι τώρα βρισκόταν εσκεμένα βέβαια στην λήθη, για ευνόητους λόγους.Μή θίξουμε τους Χριστιανούς...τέτοια γεγονότα αποτρόπαια δεν πρέπει να βγαίνουν στην φόρα, διότι ξεσκεπάζουν τα εγκλήματα των χριστιανών κατα της ανθρωπότητας... Ο Χριστιανισμός που είναι η θρησκεία της αγάπης..κτλ...κτλ...σσσσ..
Πρόκειται όπως είπαμε γιά μία ακόμα συκοφαντία κατα του Χριστιανισμού.
Καλό όμως θα ήταν πριν προχωρήσουμε να γράψουμε λίγα πράγματα για τον Κωνστάντιο.
Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος πρώτα πρώτα καθ΄όλη την διάρκεια του βίου του δεν υπήρξε Χριστιανός. Βαπτίσθηκε από τους Αρειανιστές την ώρα του θανάτου του ,άρα αιρετικός. Ο Αρειανισμός ήταν αίρεση χριστιανική που καμία ουσιώδη σχέση δεν είχε με τον ορθόδοξο Χριστιανισμό, τον οποίο αποστρέφονταν και δίωκε με λύσα!! 'Ηταν μάλλον ένα είδος ειδωλολατρείας που περισσότερο συγγένευε με τους γνωστικούς, και ήταν επίσης έργο των Ιουδαίων της Αλεξάνδρειας...
Επίσημα και νόμιμα ο Κωνστάντιος υπήρξε πάντα εθνικός , ονοματοθετήθηκε μέ όλους τους τύπος της Ρωμαικής ιερατικής θρησκείας από τον πατέρα του, ο οποίος επίσης δεν ήταν Χριστιανός, παρά κατά το τέλος της ζωής του. Καθ΄όλη την διάρκεια της αυτοκρατορίας του υπήρξε ένας ηγεμόνας χωρίς ιδιαίτερες στρατηγηκές ικανότητες, άσχετος επί των θρησκευτικών ζητημάτων, πολύ φίλος των αιρετικών αρειανιστών τους οποίους υποδαύλιζε στά εγκλήματά τους έναντι των ορθοδόξων, οι περισσότεροι κρατικοί του σύμβουλοι και έπαρχοι ήταν εθνικοί, χαρακτηριστικά βίαιος, μοχθηρός, υπερόπτης, φαντασμένος και κομπλεξικός με το αξίωμά του, και πάν΄απ΄όλα τρομερά καχύποπτος όσον αφορά την διατήρηση του αξιώματος αυτού. Αποτέλεσμα αυτής του της καχυποψίας ήταν και το στησιμο του δικαστηρίου και όχι σφαγείου στην Σκυθόπολη, όπου διεξάγονταν ανακρίσεις σχετικά με κάποια δήθεν αποκάλυψη συνωμοσίας εναντίον του. Η "αυλή" του είχε μετατραπεί σε άντρο δοσιλόγων και κάθε λογίς ρουφιάνων...Δείγμα του άτιμου χαρακτήρα του έδωσε αμέσως μόλις ανέλαβε την εξουσία. Ξεπάστεψε όλους τους πιθανούς σφετεριστές του θρόνου του και κυρίως τους κοντινούς συγγενείς του. Οι μόνοι που ξέφυγαν την μάχαιρα ήταν τα ξαδέλφια του Ιουλιανός και ο αδελφός του Γάλλος παιδιά του θείου του , αδελφού του πατέρα του. Μέ λίγα λόγια ένας από τους χειρότερους αυτοκράτορες.
Εξ αιτίας λοιπόν αυτού του άχρηστου υποκειμένου που έσφαξε τους περισσότερους ορθοδόξους Χριστιανούς, μετά τον τελευταίο διωγμό του Λικίνιου, και υπεθαλπτε και στήριζε τους εθνικούς στο μένος τους εναντίον των Χριστιανών , κατηγορούνται χωρίς ίχνος ντροπής γενικά οι Χριστιανοί για δήθεν σφαγές των εθνικών στην Σκυθόπολη!!!
Επειδή όμως όπως είπα το στήσιμο της ιστορίας του "σφαγείου" της Σκυθόπολης βασίζεται σε παραποιημένα εκ μέρους των βλαμένων νεοπαγανιστών στοιχεία τα οποία σταχιολογήθηκαν για την επίτευξη του όλου κατασκευάσματός τους, παραθέτω αυτούσιο όλο το κείμενο του Μαρκελλίνου, απ΄όπυ ουδεμία υποψία γεννάται γιά τα όσα μας καταμαρτυρούν.

Ιδού το κείμενο:

1. Ωστόσο, εν μέσω όλων αυτών των φόβων, σαν να είχαν επιβληθεί από κάποιο αρχαίο έθιμο, αντί για εμφύλιους πολέμους οι σάλπιγγες ανήγγειλαν υποτιθέμενες περιπτώσεις υψηλής προδοσίας. και για να ερευνηθούν και να τιμωρηθούν αυτές, εστάλη ο κακόφημος κρατικός υπάλληλος ονόματι Παύλος, συχνά επονομαζόμενος «Ταρταρικός». Ήταν έμπειρος στην τέχνη της αιματοχυσίας και, όπως ένας εκπαιδευτής μονομάχων επιδιώκει όφελος και αποδοχές από τις κηδείες και τους αγώνες μονομάχων, έτσι κι αυτός από την θέση του δημίου.


2. Επομένως, καθώς η αποφασιστικότητά του να κάνει κακό ήταν αμετάβλητη και επίμονη, αυτός δεν απείχε καθόλου από την κρυφή απάτη, επινοώντας θανατηφόρες κατηγορίες κατά αθώων προσώπων, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνέχιζε την ολέθρια δραστηριότητά του
3. Επιπλέον, ένα μικρό και ασήμαντο γεγονός τού έδωσε την ευκαιρία να επεκτείνει τις έρευνές του κατά τρόπο ανεξέλεγκτο. Υπάρχει μια πόλη ονόματι Άβυδος, στο πιο απόμακρο μέρος της Θηβαϊδας. εκεί το μαντείο ενός θεού που στα μέρη εκείνα τον λένε Besa αποκάλυπτε το μέλλον και ήταν συνήθειο να τιμάται στις αρχαίες τελετές των παρακείμενων περιοχών
4. Και, μια που, μερικοί αυτοπροσώπως, ενώ ένα μέρος μέσω άλλων, στέλνοντας μια γραπτή λίστα με τις επιθυμίες τους, ρωτούσαν για τη θέληση των θεοτήτων, έχοντας αναφέρει ρητά τις επιθυμίες τους, τα έγγραφα αυτά που περιείχαν τις αιτήσεις τους και τις λίστες με τις επιθυμίες τους παρέμεναν, καμιά φορά, στον ναό του μαντείου, ακόμη κι όταν οι απαντήσεις του θεού είχαν δοθεί
5. Μερικές από αυτές τις γραπτές λίστες με επιθυμίες στάλθηκαν, με κακό σκοπό, στον αυτοκράτορα, ο οποίος, παρόλο που κώφευε σε άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα, στο σημείο αυτό ήταν «μαλακότερος από λοβό αυτιού», όπως λέει η παροιμία, και όντας ύποπτος και στενόμυαλος, άρχισε να μαίνεται. Αμέσως φώναξε τον Παύλο να έρθει στην Ανατολή, δίνοντάς του, σα να ήταν ηγέτης διάσημος για την εμπειρία του, την εξουσία να διεξάγει δίκες σύμφωνα με το κέφι του.
6. Άδεια τέτοια δόθηκε επίσης στον Μόδεστο (εκείνη την εποχή κόμη στην Ανατολή), άνθρωπο που ήταν κατάλληλος για τέτοια ζητήματα. Διότι ο Ερμογένης του Πόντου, πραιτοριανός έπαρχος εκείνη την εποχή, απορρίφθηκε ως πολύ ήπιος στον χαρακτήρα.


7. Έφυγε, όπως διετάχθη, ο Παύλος, με βιασύνη και όντας γεμάτος από θανατηφόρα μανία, και δεδομένου ότι η συκοφαντία ήταν ανεξέλεγκτη, άνθρωποι, ευγενείς καθώς και άσημοι, μεταφέρθηκαν από σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο. Και μερικοί εξ αυτών σύρθηκαν υπό το βάρος των αλυσίδων. άλλοι αδυνάτισαν από την αγωνία της φυλάκισης.


8. Καθώς διαλέχθηκε το θέατρο των βασανιστηρίων και του θανάτου, η Σκυθόπολη, μια πόλη της Παλαιστίνης, η οποία για δύο λόγους φάνηκε πιο κατάλληλη από οποιαδήποτε άλλη: επειδή είναι απομονωμένη και επειδή βρίσκεται στη μέση μεταξύ της Αντιόχειας και της Αλεξάνδρειας, των πόλεων εκ των οποίων προέρχονταν οι περισσότεροι άνθρωποι που κλήθηκαν να δικαστούν.
9. Από τους πρώτους, τότε, που έφεραν, ήταν ο Σιμπλίκιος, ο γιος του Φιλίππου, πρώην Έπαρχος και Ύπατος, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι (όπως ελέχθη) είχε ζητήσει να μάθει από το μαντείο για να κερδίσει το αυτοκρατορικό αξίωμα. Και από μια σημείωση του αυτοκράτορα, που σε τέτοιες περιπτώσεις δεν συγχωρούσε κανένα λάθος λόγω της αφοσιωμένης υπηρεσίας, διετάχθη να τον βασανίσουν. Αλλά προστατευμένος από καλή τύχη, εξορίστηκε
10. Μετά, ο Παρνάσιος (πρώην Έπαρχος της Αιγύπτου), άνθρωπος με απλό χαρακτήρα, βρέθηκε σε τέτοιο κίνδυνο που δικάστηκε για τη ζωή του, αλλά κι αυτός εξορίστηκε. Είχε, αρκετά πριν από αυτά τα συμβάντα, συχνά ακουστεί πως έλεγε, ότι, όταν, προκειμένου να αποκτήσει κάποιο αξίωμα, εγκατέλειψε την Πάτρα, μια πόλη της Αχαϊας όπου είχε γεννηθεί και ζούσε, είχε ονειρευτεί πολλές σκιώδεις οπτασίες που τον συνόδευαν με τραγική ενδυμασία


11. Αργότερα, ο Ανδρόνικος, γνωστός για τις ελευθέριες σπουδές του και τη φήμη των ποιημάτων του, σύρθηκε στο δικαστήριο. Αλλά επειδή είχε καθαρή συνείδηση, δεν ήταν καθόλου ύποπτος, και με βεβαιότητα πιστοποίησε την αθωότητά του, αφέθηκε ελεύθερος.


12. Επίσης ο Δημήτριος, ο επονομαζόμενος Κυθράς, ένας μεγάλης ηλικίας φιλόσοφος, πράγματι, αλλά με σκληραγωγημένο σώμα και νου, κατηγορούμενος ότι προσέφερε θυσία αρκετές φορές, δεν μπόρεσε να το αρνηθεί. Ωστόσο, διακήρυξε ότι έτσι έκανε από την νεότητά του με σκοπό να εξευμενίσει τη θεότητα, κι όχι για να αποκτήσει υψηλότερο αξίωμα. Διότι, δεν ήξερε κανέναν που είχε τέτοιες φιλοδοξίες. Γι'; αυτό, αφού βασανίστηκε πολύ καιρό, βοηθούμενος από την αμετάβλητη συνείδησή του, άφοβα απολογήθηκε το ίδιο, χωρίς να επιβεβαιωθεί η κατηγορία. Και τότε του επετράπη να επιστρέψει, χωρίς καμιά επιπλέον βλάβη στην γενέτειρα του πόλη, την Αλεξάνδρεια.


13. Αυτούς και μερικούς άλλους η δίκαιη τύχη μαζί με την αλήθεια, τους έσωσαν από τον επικείμενο κίνδυνο. Αλλά καθώς αυτές οι κατηγορίες εκτείνονταν περισσότερο με την εμπλοκή παγίδων και δολωμάτων, μερικοί πέθαναν από την παραμόρφωση των κορμιών τους, άλλοι καταδικάστηκαν σε επιπλέον τιμωρία και δημεύθηκαν οι περιουσίες τους, ενώ ο Παύλος ήταν ο παρακινητής αυτών των σκηνών σκληρότητας, παρέχοντας, σαν από κανένα μαγαζί, κάθε είδος εξαπάτησης και σκληρότητας. και από το νεύμα του (σχεδόν, μπορώ να πω) εξαρτιόταν η ζωή όλων όσοι περπατούν τη γη.


14. Διότι, αν κάποιος φορούσε στο λαιμό φυλακτό κατά του τεταρταίου ελώδη πυρετού ή οποιασδήποτε άλλης αρρώστιας, ή αν κατηγορούνταν βάσει της μαρτυρίας των κακώς διακείμενων ότι περνούσε από έναν τάφο το απόγευμα, επειδή ήταν έμπορος στα δηλητήρια ή ότι συγκέντρωνε όλα τα φρικτά των τάφων και τις μάταιες παραισθήσεις των φαντασμάτων που περπατούν εκεί, καταδικαζόταν σε αποκεφαλισμό και έτσι χανόταν.


15. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα αντιμετωπίστηκε ακριβώς σαν να είχαν πολλοί άνθρωποι ζητήσει από το μαντείο του Κλάρου, από τις βελανιδιές της Δωδώνης και το διάσημο κάποτε μαντείο των Δελφών, το θάνατο του αυτοκράτορα.


16. Γι'; αυτό εκείνοι οι αυλικοί του παλατιού, που είχαν διαβολικά κατασκευάσει τις μεθόδους της κολακείας, διακήρυτταν ότι ο αυτοκράτορας θα είχε ανοσία στις συνηθισμένες αρρώστιες, αναφωνώντας δυνατά ότι το πεπρωμένο του ήταν πάντα ισχυρό και αποτελεσματικό στο να εξοντώνει όσους συνωμοτούσαν εναντίον του.


17. Το να γίνεται αυστηρή έρευνα δεν το θεωρεί λανθασμένο κανείς σωστός άνθρωπος. Διότι, δεν διαφωνούμε πως η ασφάλεια ενός νόμιμου ηγεμόνα, του προστάτη και του υπερασπιστή των καλών ανθρώπων, από τον οποίο βασίζεται η ασφάλεια των υπολοίπων, πρέπει να διασφαλίζεται από την κοινή επιμέλεια όλων μας. Και, προκειμένου αυτός να υποστηριχθεί εντονότερα, όταν υπερασπίζεται η παραβιασμένη μεγαλειότητά του, οι Κορνήλιοι νόμοι δεν απαλλάσσουν κανέναν, αδιακρίτως τάξης, από ανάκριση με βασανιστήρια, ακόμη και από το χύσιμο αίματος.


18. Αλλά δεν είναι ευπρεπές για έναν ηγεμόνα να χαίρεται πέρα από το μέτρο με τέτοια λυπηρά γεγονότα, ώστε να μη φανεί ότι οι υπήκοοί του κυβερνώνται από το δεσποτισμό κι όχι από έναν νόμιμο ηγεμόνα. Και το παράδειγμα του Tully πρέπει να ακολουθείται, ο οποίος, όταν είχε την εξουσία να βλάψει ή να αθωώσει, όπως ο ίδιος μας λέει, έψαχνε δικαιολογίες για να συγχωρεί παρά ευκαιρίες για να τιμωρεί σε αυτό έγκειται η αρμοδιότητα ενός ήπιου και διακριτικού υπαλλήλου.

Λοιπόν κύριοι νεοπαγανιστές που ξεχάσατε τι εστί ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ που τις είδατε τις σφαγές εκατομυρίων εθνικών;;;;;;
Το κείμενο είναι ξεκάθερο και μάλλον συνηγορεί υπέρ ημών και είναι κόλαφος εναντίον υμών!!!
Και να σκεφθεί κανείς ότι πρόσβαση στα σημειώματα των αιτήσεων πρός το μαντείο είχαν μόνον οι ειδωλολάτρες ιερείς του και το προσωπικό του ναού. Πάνω σ΄αυτό το δεδομένο πολλά μπορει κανείς κα σκευθεί για τον ρόλο που έπαιξαν οι Έλληνες εθνικοί στην όλη υπόθεση και μάλλον ανάμεσά τους πρέπει να ψάξουμε τους ενόχους...για τους άδικους θανάτους αθώων πολιτών. ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!!!!ΦΤΟΥ.. ΣΚΥΛΙΑ ΜΑΥΡΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ ΔΙΑ ΣΑΣ.
Να...γιαυτό λέμε ότι ουδίς εχέφρων άνθρωπος δεν θα σας πιστέψει στά όσα μας κατηγορείτε...
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ..
.

Tags: Αταξινόμητα